تو بودی تکیهگاه روزگار
بیتو جهان شده غمبار
هر جمعه کنار مزارت آییم
فاتحه با اشک برایت خوانیم
روحت قرین لطف خدا باد
جای تو باغ مصطفی باد
مادر، تو چراغ خانه بودی
آرامش هر زمانه بودی
گرچه ز دیده پنهان گشتهای
در قلب ما همیشه جا گرفتهای
مهر تو همیشه در دل ماست
نامت نشان عشق خداست
مادر ای گل همیشهبهار
یادت بماند تا روزگار
در خاک خفتهای ولی جاودانی
در قلب ما همیشه میمانی
آرام بخواب ای بانوی نور
روحت قرین رحمت غفور
ای پدر عزیز و نازنین
جای تو خالی است در زمین

































